Gittin
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden ..Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini ..Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım …

Gittin
Bir şey söyledin mi giderken?
“Kal” dememi istedin mi?
Son bir kez “seni seviyorum” dedin mi?
“Bekle beni döneceğim” diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım ..

Aklının Almayacağı Alemlere Akmıyorum, Kafanın Basmadığı Gerçeklerde Yaşıyorum

Karanlık, bir ışıkla dehşet verir aslında çünkü yalnız kalamazsın gölgen vardır yanında

Yalnızım yapayalnız hayat yuolunda belki arkamdan gelenler var ama bakmazlarbana , beni güldürün ama ağlarım ben bedenim alışmış ne de olsa

Yalnızlık gülümser ekşi ekşi suratıma ben yalnızken ve ağlarken demekki yalnız değilmişim kendimi yalnız sanırken

Kötümser bir şekilde bakan yok bana karanlık bakar ama o iyidir aslında çünkü düşünme fırsatı verir insana

Kırmızı kırmızı damlalar yere dökülür onlar benim kanım, ben değil onlar acı çeker yere düşerken ben acı çekerim siz aptal insanlar bana bakarken çünkü size acırım bana küçümser gibi bakıp karşımda dikilirken

Karanlık bir oda her yer kapkara burda, işte hayat budur herkesi beklerim buraya ama beni yalnız bırakın kendinizde yalnız kalın ancak bu şartla

Hiç bir şey istemem bir parça gülebilmek için ağlamak daha güüzeldir rahatlar insan ne de olsa öyleyse gel sende bu karanlık ortama

Bir kaç damla gözyaşı akar gözümden ama napabilirim ki benimde ruhum kayıp hayatın içinde kalbim kırık param parça bir halde ama karanlığın şartı budur mutlu olmalıyım belki de

SIKILDIM artık yalandan dolandan yalan bakışlardan yalan sözlerden seni seviorm derken içten içe dalga geçmelerden sıkıldım artık bu dünyadan bu dünya yalan bu dünya sahte bn taşınıorm burdan gidiorm başka diarlara ölüm bekle beni….

Yûrûdûqûm kâLdIrImLârdã duRuyøRum.
AqLIyøRum we têk tèk îtîrâf êdîyøRum cîñâyêtLêRîmî.LuzumSuz b1r “KAN” âkîyør dâmârLârîmdãñ.Hêr$êy ñé kádàr kIrmIzI we ñê kâdâr ãñLâmSIz.DøkuñãmîyøRum îcîmdê’ky cêSêtLêrê wê qømdûqùm yêRLêRîñî ßuLâmîyørum

Kîn døLuyum “KAN” kuSuyøRum.

KînîmLê yâ$âyîp NêfRêt’îmLê õLêcêkSîñ.

NêfRêt êtmêk ß1r SâñãttIr! NêfRêtîmSîñ.

Dün Senin îcîn ß1r kuRßan keStim haLâ ßîLêkLêrîmdên “KAN” Lar akIyøR!

ß1r yaLnîzLîktî hâykîrî$îm hêpînîz’my Sâqîrdînîz?

Kàrànlik`làr à sordum Sêñy.

Sâdêcê ß1r ßâkî$ îcîn êRtêLêdîm întîhâRimi.

GêcêLêr Yêtmîyør GûndûzLêrîmîdé Kârârtîn

Hêr yêr RênkLî øLSâdâ “KARANLIK” tâ nê qørêßîLîrSîn’ki?

YaşamLa ölüm Arasindaki o ince cizgide Cambazlık Yapıyorum Bu Aralar
Ayagım Kayınca cigliklar
Düzgün yürüyünce ise alkıslar kopuyor biryerlerden!

Siyahta Gerçektir ama O’nu anlayabilirsen
Anla ki bu duyguyu yaşa
Ölüm duygusu gibi bi şey bu
Bazen bir zevk,bazen de acı veren
Siyahımız,Siyahınız,Siyahları
Siyahımı Verin Bana..!!!